In de avond van 20 juni kwamen we bij elkaar om de laatste voorbereidingen te treffen voor onze reis naar Oeganda. 8 koffers gevuld met 276 kilogram aan voedsel en andere benodigdheden werden klaargemaakt voor een reis van bijna 7000 kilometer. Deze reis werd georganiseerd door stichting Time to Help in samenwerking met stichting Gouden Generatie en stichting Ebru. Ons doel was het helpen van de lokale bevolking door het uitdelen van voedselpakketten en het geven van maaltijden. Daarnaast wilden we, ook al was het maar voor 1 dag de glimlach op de gezichten van de (wees)kinderen terug zien te krijgen. Voor enkelen onder ons was het de eerste keer op het Afrikaans continent, maar ik kan met zekerheid zeggen dat deze ervaring ons allen diep heeft geraakt.

Vanuit Schiphol vertrokken we naar Nairobi, Kenia waar we een overstap hadden van 13 uur lang. Na de overnachtingen namen we het vliegtuig naar Entebbe, Oeganda. Hier moesten we ons haasten, want we hadden een afspraak bij een weeshuis voor het uitdelen van een maaltijd voor de weeskinderen. Net na zonsondergang kwamen we aan en 250 kinderen verwelkomden ons met het zingen van een liedje. Daar zag je klaarblijkelijk hoe moeilijk het wel niet is voor een kind om zich staande te houden in zulke barre omstandigheden. Na het benuttigen van de maaltijd, kwamen de cadeautjes en snoepjes aan bod. Dit resulteerde in veel gegiechel en gelach door de kinderen.

De dagen hierna was de lokale bevolking aan de beurt. Het begon met het laden van 400 voedselpakketten van 8 kilogram, bestaande uit o.a. maismeel, suiker en bonen. Zowel het uitdelen als het laden en lossen was zwaar werk. De vreugde in de ogen van je medemensen vergemakkelijkte dit enorm. Het gevoel dat je echt verschil uit maakt voor iemand. Uiteindelijk sloten we onze reis af met het bezoek van een weeshuis met 400 weeskinderen waarbij we weer maaltijden, cadeautjes en snoepjes uitdeelden.

Al met al was het een leerzame en ervaring rijke reis. Het zien van de omstandigheden daar maakt het mogelijk om de problemen hier in Nederland te relativeren. Persoonlijk besefte ik dat we van geluk mogen spreken hier in Nederland te kunnen leven.